Komunikacja Wspomagająca i Alternatywna

Wspomagające i alternatywne sposoby porozumiewania się (ang. Augmentative and Alternative Communication) to wielodyscyplinarny obszar praktyki naukowej, edukacyjnej i klinicznej. Łączy w sobie działania profilaktyczne, diagnostyczne i terapeutyczne zmierzające do usuwania niepowodzeń komunikacyjnych oraz przywracania umiejętności skutecznego i funkcjonalnego i porozumiewania się.

Komunikacja alternatywna – osoba porozumiewa się inaczej niż za pomocą mowy (np. w oparciu o gesty, znaki graficzne, pismo itd.)

Komunikacja wspomagająca – osoba porozumiewa się za pomocą mowy, ale jest ona niewystarczająca do komunikacji.

Wzmacniamy/uzupełniamy mowę, wspomagamy rozwój mowy i języka, gwarantujemy zastępczy sposób porozumiewania się na wypadek, gdyby osoba nie rozwinęła mowy.

Komunikacja alternatywna czyli:

  • sygnały płynące z ciała, mimika
  • ruch
  • gesty naturalne
  • przedmioty
  • znaki przestrzenno – dotykowe
  • sygnały uprzedzające wykonywane na ciele
  • zdjęcia
  • symbole
  • znaki manualne: MAKATON, PJM
  • pismo
  • urządzenia niskiej i wysokiej technologii
  • zaawansowane oprogramowanie komputerowe

 

Skąd wiadomo co jest dobre dla jakiego dziecka? Tu potrzeba terapeuty AAC. Może to być logopeda, psycholog, pedagog, fizjoterapeuta przeszkolony w tym zakresie. Jego rolą jest zbudowanie wraz z opiekunami INDYWIDUALNEGO SYTSTEMU KOMUNIKACYJENEGO (zobacz rysunek poniżej).

źródło: https://sites.google.com/site/blisspolska012/home/indywidualny-system-komunikacji

 

W naszym Instytucie osobami odpowiedzialnymi za budowanie ISK i wdrażanie AAC jest psycholog i neurologopeda a partnerami komunikacyjnymi wszyscy pracownicy.

ul. Świętojerska 5/7
00-236 Warszawa
(48) 737 479 509